تصمیم صحیح (20 امتیاز)
شخص آرام، در برقراری ارتباط و بیان مطالبات خود کُند است. بهترین تصمیم در قبال او، آن است که باحوصله و تمرکز، سؤالات بیشتری از وی بپرسید تا مشکلات و مسائل خود را بیان کند. اگر به گفتوگو نیز ادامه ندهد، با پرسیدن برنامۀ او، مشخّص میشود که تحت تأثیر جو با معترضان همراه شده است یا واقعاً مشکلاتی دارد که باید تا حدّ ممکن به آن رسیدگی شود. با ادامه دادن گفتوگو، شانس همراه شدن یک نفر دیگر به جریان مدیریت بحران سازمان افزایش پیدا میکند و شخصیّت آرام، با خرسندی از پیش شما خواهد رفت.
تصمیم میانه (10 امتیاز)
صبر کردن با شخص آرام، تصمیم درست و دقیقی است؛ تا فرصت و جرأت پیدا کند حرفهای خود را بیان کند. از این حیث، شاید با صبر شما، او خود را به تقلّا وادارد و بیشتر صحبت کند؛ امّا اگر شما مانند یک ارباب رجوع عادّی با او برخورد کنید و خود را در جایگاهی نبینید که بخواهید بیشتر حرف بزنید، ممکن است او هم مجالی برای ادامۀ گفتوگو نیابد و اتاق را ترک کند. در این صورت او سرخورده است و شما هم راضی نخواهید بود. بدتر آن است که این رفتار شما را به حساب تکبّر و خودخواهی بگذارد و از غرور مدیر عامل پیش سایر کارکنان بگوید.
تصمیم اشتباه (0 امتیاز)
حوصله نکردن و نپرسیدن، بدترین نوع برخورد با شخصیّت آرام است. او همانطور که آمده از اتاق میرود، ولی نه شما به مشکلات فردی و سازمانی پی بردهاید و نه رضایتمندی او تغییری پیدا کرده است. مشکل هرچه که هست، برجای خود باقی است؛ و این انتظار از شما به عنوان مدیر میرود نه از او که یک شخصیّت پیچیده دارد. باقی کارکنان میترسند که مانند او با ایشان برخورد کنید و جبههگیری منفی میکنند، برخی ممکن است راهِ آمده را بازگردند و به خروج و استعفا بیندیشند چون برخورد مدیر عامل را دلسردکننده ارزیابی میکنند.
