تصمیم صحیح (20 امتیاز)
در صورت امکان باید شخص نامصمّم را از سِمَتش برکنار کرد؛ چراکه عملاً در شرایط دشوار نمیتوان روی او حساب کرد. به این ترتیب فرد توانمندی را جایگزین میکنید و دستکم او را در سِمَتی پایینتر و یا شغلی سادهتر قرار خواهید داد. احتمالاً خود او نیز کمابیش از این تصمیم استقبال خواهد کرد و حس میکند باری از دوشش برداشته شده است.
تصمیم میانه (10 امتیاز)
پیشکشیدن موضوع مردّد بودن او، فضای گفتوگو را روشن خواهد کرد. اگر دلایلی وجود داشته باشد، آنها را خواهید شنید. این تصمیم نتیجهگراست. هم او تکلیف خود را مشخّص میکند و هم شما به عنوان مدیر عامل شرکت، تصمیمهای اصلاحی لازم را اتّخاذ خواهید کرد. شخص مردّد اگر میتوانست وظایف شغلی خود را به خوبی انجام دهد، اکنون و اینجا پیش شما نبود. بنابراین اگر از او بخواهید به وظایف شغلی خود ادامه دهد، او میرود و مدّتی بعد، دوباره با همین احوال نزد شما بازخواهد گشت؛ درحالیکه کارهای عملی خود را انجام نداده است.
تصمیم اشتباه (0 امتیاز)
شخص نامصمّم درتصمیمگیری ناتوان است؛ بنابراین سپردن تصمیمها به او، هیچ سودی در پی ندارد و او در همان حال بلاتکلیف باقی خواهد ماند. دلایل واماندگی باید مشخّص شوند تا اقدام عملی در جهت رفع آنان انجام شود؛ بنابراین با عدم پرسش از دلایل، انگار شما نقش یک مدیر منفعل را بازی خواهید کرد و تصمیمی را که خودتان میتوانید به بهترین شکل بگیرید، به دیگرانی که در صحنه حضور دارند (اطرافیان او)، واگذار خواهید کرد.
