تصمیم صحیح (20 امتیاز)
تصمیم شما درخصوص شنیدن داد و فریاد فرد تهاجمی درست است؛ زیرا باید اجازه دهید این افراد آخرین تلاشهای خود را بنمایند تا تخلیه شوند؛ میشنوید، بدون اینکه جدّی بگیرید. همچنین عدم تغییر موضع مدیریت نیز رفتاری صحیح است که شما قاطعانه از وی میخواهید که به خاطر رفتار ناشایست اتاق را ترک کند. بدین ترتیب فرد مهاجم، ضمن اینکه خشم خود را بروز داده، قاطعیت شما را نیز درک کرده، بنابراین کمی بعد از رفتار خود پشیمان خواهد شد و بابت معذرتخواهی به اتاق شما بازخواهد گشت. او آموخته است که با رفتار خصمانه شما را تحت تأثیر قرار نخواهد داد و به اهداف خود نخواهد رسید. سکوت شما رفتار ناشایست او را تحقیر کرده است.
تصمیم میانه (10 امتیاز)
اگرچه قاطعیّت شما در یادآوری جایگاه رئیس و مرئوس صحیح است و شما در مقابل چنین فردی باید قاطعانه سخن بگویید تا نشان دهید مرعوب رفتار خصمانه نمیشوید، امّا ازجا بلند شدن شما یا بلند نمودن صدا، نشان از اثر عاطفی و هیجانی خشم متقابل دارد و چنانچه خود یا مسؤول دفتر، جهت بیرون راندن او وارد عمل شوید، فرد متخاصم با شما درگیر خواهد شد و ممکن است به دلیل بیملاحظگی به شما و سایر افراد آسیب فیزیکی وارد نماید. در این صورت او حس میکند حق به جانب اوست و اثر کلام قاطع شما از بین خواهد رفت. درگیری فیزیکی رئیس با یک کارمند، تصویر سازمانی شما را خدشهدار خواهد کرد.
تصمیم اشتباه (0 امتیاز)
بدترین تصمیم در آن لحظه، برخورد هیجانی با موضوع است و اینکه بخواهید به او نشان دهید که رئیس کیست. جبههگیری شما و مسؤول دفتر باعث درگیر شدن سایر کارکنان معترض خواهد شد و یک نزاع جمعی به راه خواهد افتاد. افرادی آسیب خواهند دید. خود شما ممکن است آسیب ببینید. چندساعت بعد، عواطف کارکنان متضرّر که ماجرا را از زبان یکدیگر میشنوند، تحریک میشود و یک نارضایتی گسترده شکل خواهد گرفت. ممکن است پای نهادهای نظارتی به ماجرا باز شود و به این ترتیب، مدیریت سازمان توانمندی خود را در مهار شرایط بحرانی از دست خواهد داد.
